Soms heb je van die dagen …

  • Waarbij je moe maar vrolijk wakker wordt door een steek in je rug.  Of was het nu een peuter. Nee, toch een steek.
  • Correctie, dat was de tweede keer wakker worden. De eerste keer was er een baby in het midden van de nacht aan het huilen voor een tot nu nog onbekende reden. Waarschijnlijk krampjes maar het kan evengoed een andere crise zijn geweest.
  • Dat je er door een lieve collega aan wordt herinnerd dat je binnenkort terug moet gaan werken. Héél binnenkort. Dat kon ik nu zelf niet bedenken.
  • Dat je onder het genot van een bleitconcert je voet stoot tegen één van de duizend (oké, drie) Tripp-Trapps in de veel te kleine keuken. Nog voor de koffie.
  • Dat je peuter / kleuter het uithangt want zeee wiiilll nieeettt naaar de opvaaaannngg
  • Dat de baby’s het op een huilen zetten want zij willen niet stilstaaaan met de bakfieeeeeeets
  • Dat baby 1 net in slaap is gevallen wanneer baby 2 honger heeft. Daag ritme.
  • Dat baby 1 net wanneer je iedereen in de wagen hebt gekregen, met een grote grijns besluit zijn wortel over de maxicosi uit te smeren. Gelukkig is ’t warm weer.
  • Dat je een ommetoertje maakt om de wegomleiding te vermijden en vervolgens merkt dat die welbepaalde wegomleiding er niet meer is.
  • Dat je te horen krijgt dat je volgende week nog eens naar de garage moet, want er is werkelijk iets kaduuk aan de wagen. Geen grote kost, maar toch helemaal kaduuk.
  • Dat je merkt dat fruitpap geven aan twee hysterische baby’s niet zo praktisch is
  • Dat je na twintig keer op en neer de trap strompelen met die verstuikte teen toch iets ziet in de laten-huilenmethode. Niet dat het iets uitmaakt, trouwens.
  • Dat je beseft dat het dagje zonder peuter niet echt productiever is dan een dagje met peuter en uiteindelijk gewoon crasht in de zetel met een blok ijs. Voor die teen, al had een ijsje bij nader inzien wel gesmaakt.
  • Dat de dochter tijdens het spitsuur thuiskomt vol aarde in het haar. Dacht je nu eens stipt te zijn met alles. Dilemma: eten op tafel of een dochter die brokken achterlaat door het hele huis.
  • Dat baby 1 ondertussen helemaal oververmoeid en over zijn toeren is want een middagdutje is voor sissies.
  • Na eerst een kakapamper te hebben geproduceerd waar we toch een kookwasje voor hebben moeten draaien uiteraard.
  • Dat baby 2 voor de duizendste keer de speelmat onderkotst. Jippie, nog een wasje.

Moest ik een euro krijgen telkens men ons de vraag stelt ‘hoe wij dat toch doen?’ konden we eens goed gaan eten. Laat ik jullie maar snel van die roze of (blauwe?) wolk afhelpen: meestal doen wij ook maar iets. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *