Eenvoudig leven. Enzo.

Al een tijdje proberen wij zo eenvoudig mogelijk te leven. Gewoon, omdat het makkelijker is. Mensen beschouwen ons soms als alternatief, terwijl we eigenlijk dit helemaal niet zijn. Althans, toch niet in onze ogen.

We wonen in een alleenstaande woning, gaan beiden werken en leven allesbhehalve als geitenwollensokkenmensen. Hebben een vervuilende dieselwagen en jawel, ook ik ga graag met de auto als het bakken uit de lucht regelt. Ik ben af en toe lui, steek vaak mijn droogkast aan en ook de vaatwas draait hier volle toeren. Mijn kleerkast puilt uit en stofzuigen besteed ik uit aan onze robotstofzuiger. En als we iets kopen doen we het goed, en dat kost vaak ook veel geld.  Zo kochten we onlangs een lekker decadent bed van toch wel vier cijfertjes. Wel van Belgische makelij, zo slim zijn we wel.

Toch hebben we de laatste jaren heel wat versimpeld. Het leven is al moeilijk genoeg. Als je daarbovenop nog ballast gaat meezeulen, zowel fysiek als emotioneel, dan is het leven best wel zwaar. Gelukkig hebben we hier iets op gevonden.

Een auto weggedaan en een elektrische bakfiets bijgekocht, bijvoorbeeld. Ik trappel dus al een hele tijd vrolijk door (zonnig) weer en wind naar het werk. Vriendlief gaat zelfs dagelijks met de fiets én de trein. Om toch maar niet dagelijks in de file te hoeven staan. Daar hebben we beiden een hekel aan. Beetje gezonde buitenlucht, daar is nog niemand van doodgegaan.

We sorteren zoveel mogelijk, zelfs onze folies. Drinken geen flessenwater maar gewoon uit de kraan.  (De dochter van bijna twee doet sinds kort ook flink mee.) We hebben een composthoop, al moet die dringend eens met manieren worden behandeld, momenteel is ’t gewoon een hoop. Geen compost, bijlange niet.

Geen reclameboekjes bij ons. Ook geen digitale tv. We hebben ons televisie-abonnement namelijk opgezegd. Wel hebben we een server en chromecast en Netflix en weetikveel wat nog,  Genoeg om onze avonden te vullen. En anders is er nog altijd de bibliotheek … (Och, nu klink ik toch best wel geitenwollensok, mijn excuses!)

Sinds kort heb ik het zelfs aangedurfd om te gaan moestuinieren. Tegen alle verwachtingen in doet de moestuin het best wel goed. Al beschouw ik onze moestuin nog steeds als hobby en niet als manier om zelfvoorzienend te leven. Misschien volgend jaar, als ik snap welke groente we best kweken. Want een hele zomer wachten op worteltjes en bloemkolen verzorgen die niet lijken uit te komen doet mijn geduld geen deugd.

We leven gewoon, zonder ons druk te maken over de financiële kant. We doen waar we zin in hebben en kopen eigenlijk zo weinig mogelijk, tenzij het echt een goede reden heeft. Hierdoor hebben we niet het gevoel dat we onszelf iets ontzeggen, ookal leven we bewust wat zuiniger. Op een schone zondag genieten we met een glaasje wijn en wat hapjes die we toevallig in onze koelkast hebben liggen. Iets te vieren? Dan is de lokale afhaalchinees al feest genoeg. Iets nodig? Als je echt niet zonder kan, of wil, dan kopen we het gewoon. Maar alles wel zeer bewust, want we leven immers niet enkel voor onszelf. De wereld moet nog eventjes meegaan, en wij liefst ook.

Leven jullie eenvoudig? Wat zijn jullie tips om zo simpel mogelijk te leven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *