Een lederen wegloopbandje voor onze kleine sloeber

Bijna twee jaar geleden werd ons leven opgevrolijkt door een schattige baby. Die schattige baby is intussen uitgegroeid tot een nog schattiger peuter. Een peuter die graag een stapje in de wereld durft te zetten. Mama en papa verwittigen van haar snode plannen is er niet altijd bij. (Eigenlijk nooit, maar soit)
Hoe dapper ze ook is, ze is een broekschijter als ze plots beseft dat ze zich op onbekend terrein bevindt. (Mama trouwens ook hoor, als ze gezellig een terrasje aan het doen is en eventjes verwijderd is van haar meest dierbare bezit.) Een wegloopbandje om peuter X mooi terug te kunnen bezorgen aan Mama en Papa X is dan zeker geen overbodige luxe.

Wegloopbandjes heb je in alle kleuren en maten. Maar meestal komt het besef dat je echt-dat-bandje-mee-moet-doen-wanneer-je-ergens-naartoe-gaat pas wanneer je allang op de locatie bent en je peuter voor twee volledige seconden kwijt bent. Een bandje die je altijd kunt aanhouden én er nog eens mooi uitziet is dus geen overbodige luxe. Per toeval vond ik de facebookpagina van een oude klasgenoot die nog eens  de perfecte wegloopbandjes bleek te maken. Ook geweldige handtassen trouwens, helaas gaat ons budget momenteel op aan pampers, de crèche en andere leuke grotemensenfacturen. De bandjes daarentegen zijn met hun 18 euro reuze betaalbaar.

De wegloopbandjes bestaan in zes verschillende kleuren, persoonlijk vond ik oudroze het mooist. Meisjes zijnde, enzo. Er is plaats voor de naam van je kindje, het land, een symbooltje en twee telefoonnummers.

Het bandje is nu enkele maanden in gebruik en wordt steeds mooier en donkerder.  In het begin haalde ik het steeds af na gebruik, dit is echter niet zo praktisch aangezien het leder na verloop van tijd erg soepel wordt. De knoop goed rond haar kleine polsje sluiten wordt hierdoor een prutswerkje en levert een peuter op die constant ‘bandje aan, bandje af’ wil spelen. Gewoon aanlaten, lekker simpel. Qua onderhoud is er ook twee keer niks aan. Letterlijk, niks. In die paar maand dat Norah het bandje aanheeft heb ik één keer de knoop wat strakker moeten trekken, that’s it. Die geniaal simpele manier zal me vaste klant maken, al zie ik me nog niet snel een tweede exemplaar moeten aanschaffen.

Ik kreeg al heel wat complimentjes over haar bandje. En als men er niets van zegt, wijst ze wel mooi naar haar pols met de mededeling ‘Norah naam mama papa’. Beetje reclame maken zeker 😉

Het wegloopbandje is praktisch vergroeid met ons kleintje en ziet ze het zelf ook als juweel, net zoals het horloge van mama. Smaak, dat heeft ze wel 😉

Loslaten, het is een kunst. Met het wegloopbandje aan is het loslaten echter een heel stuk makkelijker geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *